روزنامه اطلاعات استان اصفهان روزنامه اطلاعات استان اصفهان
شاید این مطالب برایتان مفید باشد
حمایت علنی دونالد ترامپ از اغتشاشات خیابانی
در ایران، بار دیگر چرخه «اعتراض، آشوب، تحریم
و تهدید نظامی» را فعال کرده؛ چرخهای که از سال
۱۳۸۸ تاکنون با تضعیف دولت و تشدید فشارهای
غربی، بارها تکرار شده است
روزنامه فرهیختگان نوشت: بعد از آنکه اعتراضات کسبه و بازاریان به تلاطم ارز در تهران، با ورود هستههای آشوب وابسته به گروهکها و برخی کشورهای غربی، به اغتشاش کشیده شد،
دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا صراحتاً از آشوبطلبان حمایت و ادعا کرد در صورت برخورد با اغتشاشگران او در حمایت از آنها اقدام خواهد کرد.
مایک پمپئو، وزیر خارجه دولت پیشین ترامپ نیز ضمن اعتراف به این موضوع که ماموران موساد درکنار اغتشاشگران حضور دارند
با اشاره به عدم اقدام نظامی آمریکا در حمایت از آشوبهای سال ۸۸ گفت این کشور اکنون آمادگی دارد تا اقدامات لازم را در حمایت از آشوبگران انجام دهد.
نه تنها در ایران که در هر کشوری که حکومت مرکزی، در اردوگاه غرب تعریف نمیشود، اعتراضات یکی از بسترهای مورد توجه دستگاههای امنیتی غرب برای تغییر حکومت است.
اگر اعتراضات توانایی تغییر حکومت را نداشته باشند، توسعه آن به اغتشاشات و ناآرامی و حتی جنگ شهری اگر چه به سرنگونی حکومت منجر نمیشود؛ اما دولت مرکزی را تا حد زیادی تضعیف میکند.
پس از تضعیف دولت، غرب تقریبا مسیر دیپلماسی با آن کشور را کنار میگذارد
به بهانههای مختلف انواع تحریمها را بر کشور هدف تحمیل میکند
تا بین دادن امتیاز سنگین و یا سرنگونی احتمالی، یکی را انتخاب کند.
به عبارت سادهتر، آشوب از یکسو و تحریم و فشار بینالمللی از سوی دیگر تکمیلکننده چرخهای برای نابودی یک کشور هستند.
در ایران این وضعیت بهوضوح از سال ۱۳۸۸ و پس از نتایج انتخابات ریاستجمهوری خود را به نمایش گذاشت
کمک کرد تا طرف غربی موضع سختی در مقابل ایران در پیش گرفته و اقدامات نظامی و تحریمی را در دستور کار قرار دهد.
در سوی مقابل همین اقدامات تحریمی علیه اقتصاد ایران بر وضعیت معیشتی مردم اثر منفی گذاشته و زمینهها برای اعتراضات خیابانی را تقویت میکند.
این سیکل معیوب در سال ۸۹ تصویب مهمترین قطعنامه تحریمی ضدایرانی یعنی ۱۹۲۹ را در پی داشت و در سال ۹۶ دست آمریکا برای بهانهجویی و خروج از برجام را پرتر کرد.
آشوبهای خیابانی در سال ۹۸ به ترور سردار سلیمانی منتهی شد
و در ۱۴۰۱ نیز طرف غربی از موضع احیای برجام منصرف شد.
اکنون نیز اغتشاشات خیابانی به بهانهای دیگر برای آمریکا تبدیل شده تاحدی که حتی زبان به تهدید نظامی باز میکند.
آمریکا به طور موازی ایران را به نشست به پای میز دستورپذیری که نام میز مذاکره بر آن نهاده فرا میخواند
تا اولاً پروژه مقصرنمایی ایران در شکست مذاکرات را پیش برده
و ثانیا باب شرطیسازی اقتصاد ایران به میز مذاکرات را باز نگه دارد.
ایران بعد از یک تجربه ۱۶ ساله درگیر بودن با سیکل بازتولید آشوب و تحریم این ضرورت را در مقابل خود میبیند که به هر نحوی شده این چرخه را مهار کند.
***********************************************************
